(เดินไปมา)
หิวจัง
หนาวด้วย
หนาวแบบนี้แต่ไม่ใส่เสื้อ
ฉันทำเอง ซูกึน
เราเคยไปบาร์กัน (มีซุกช่วย)
หยุดดื่มได้แล้ว
เอาต็อกบกกีไหม
โอ้โฮ แม่จะทำเหรอ (ดีจัง)
บอกให้ฉันทำเหรอ
แม่ไม่ได้จะทำให้กินหรอกเหรอ
ฉันมีลูกสี่คน ทำไมต้องทำล่ะ
ฉันควรทำไหม / แค่ออกความเห็น
เขาทำอาหารเก่ง ใช่
ฉันทำทีหลังแล้วกัน
(ไม่แยแส)
แค่ขี้เกียจน่ะ เดี๋ยวก็ทำ
แค่มองดูในตู้เย็น
(วันนี้ซูฮงเป็นกุ๊ก)
เสร็จแล้ว
อร่อยไหม
(รสชาติเป็นอย่างไร)
แต่ละคนชอบรสชาติต่างกัน
ให้ฉันทำเอง
โอเค ได้เลย
ฉันแค่คนอาศัย จะพูดอะไรได้
ฉันให้อะไรก็กินเข้าไปเถอะ
อย่าใส่เยอะ (หวานเกินไป)
ทุกคนต้องชอบแน่
(รสชาติเป็นอย่างไร)
อยากทุบเธอจริงๆ
ทำไมคะ แย่เหรอ / อร่อยสิ
จริงเหรอคะ
ประทับใจจัง (เขาชอบ)
รีบมานั่งเร็ว
ใช้ตะเกียบนี่อีกแล้วเหรอ
ตะเกียบของเรา
พอเติมหวานแล้วรสจัดขึ้น
ใช่ (ขออธิบายเรื่องตะเกียบ)
(ตะเกียบนี้ใช้ในสงครามกับ)
(เส้นบะหมี่เมื่อสัปดาห์ก่อน)
(นี่ร้านอาหารญี่ปุ่นเหรอ)
ฉันชอบต๊อกใส่ฟิชเค้กเยอะๆ แบบปูซาน
กลิ่นหอม
น่าอร่อยจัง
ใส่หัวหอมด้วย
ขอชามด้วย (ซียอนพร้อมกินแล้ว)
เรามีนักกินมืออาชีพ
(เขิน)
ฉันกินไม่เยอะหรอก
กินนิดเดียว
อย่าปฏิเสธเลย
ตักให้เธอเยอะๆ เลยสิ
เอาที่เหลือไปเลย
อย่าให้ทั้งหม้อสิ
ฉันเลี้ยงของฉันมาแบบนี้
รู้สึกไม่ดีแทน
ฉันเลี้ยงมา รู้ว่ากินแค่ไหน
มิน่าเราถึงผอมจัง
เพราะต้องใช้ตะเกียบแบบนี้
เราควรกินของคนอื่นแทน
(รู้วิธีใช้ตะเกียบแล้ว)
ป้อนคนอื่น
พี่ซียอน
ไม่อยากเชื่อ
(แน่นอน ซียอนกินก่อน)
กินแบบนี้เอง (ดีจัง)
ป้อนคนตรงข้าม
อย่าขยับ (ต้องเชื่อใจอีกคน)
อย่าขยับ
นิ่งสิ (ต้องเชื่อมั่น)
อร่อยเนอะ
บอกให้นิ่งๆ ไง (เริ่มโกรธ)
ชินยอง อย่าโมโห
(ป้าบ)
(ติดคอ)
อย่าคายนะ
อย่าเสียงดังที่บ่อตกปลาสิ
(บ่อตกปลาของบ้านเปิดแล้ว)
มันมองมาแล้ว ทางนี้
ฉันเป็นปลาที่หากินเอง
ไม่กินเบ็ดหรอก
(ยั่วใจจริง)
(ไม่ขยับ)
จะกินเหยื่อไหม
ฉันไม่กินเหยื่อ หากินเองได้
มันไม่หิว
ปลาตัวนี้ไม่สนใจ
นี่ไง
(ลองใช้เหยื่อใหม่)
ฉันว่ามันน่าจะกินเหยื่อ
ใช่ปูซานฟิชเค้กไหม
(กินดีไหมนะ)
กำลังจะกินเหยื่อแล้ว
กำลังมาแล้ว
ปลาดูสนใจ
มาแล้ว
(ง่ำ)
กินเหยื่อแล้ว
ดึงขึ้น
(ปลาหรือคนตกจะชนะ)
(ปลาชนะ)
เสียเหยื่อไปแล้ว / เกือบไป
ปลาหลุดมือไปแล้ว
ตลกจัง (ทำให้เป็นเรื่องขำได้)
(แค่ตะเกียบก็ทำให้เราสนุกได้)
(เรากำลังจะมาเป็นครอบครัวกันจริงๆ)
ล้างตะเกียบนี่เสียเวลานะ
อี๋
ไปล้างที่อาบน้ำสาธารณะ
เอานี่ไปด้วยตอนอาบน้ำ
แก้ผ้าแล้วเอานี่ลงไปด้วยเหรอ
ไม่มีใครรู้หรอกถ้าเราใช้นวด
ทุกคน
ทุกคน
สุขสันต์วันเกิด
ของซูกึนวันที่ 10
และชินยองวันที่ 17
นี่ไม่ใช่วันเกิดฉัน
แต่ประวัติบอกว่าวันที่ 17
ยายฉันเป็นคนแจ้งเกิด
แต่ว่าแจ้งช้า (สมัยก่อนมีบ่อย)
จริงๆ แล้วฉันเกิด 17 มกราคม
งั้นฉันจะกินเค้กแทนเธอ
ขอบใจ (สุขสันต์วันเกิดซูกึน)
มีเทียนแค่นี้เหรอ / ไม่เป็นไร
เป่าเทียนด้วยจมูก
แล้วใครจะกล้ากิน
เป่าไกลๆ (ฉันกินได้นะ)
จากตรงนี้
ฉันว่าเขาทำได้
(ไกลไปไหม)
เป่าจากตรงนี้เหรอ
ทำได้ไหม / (ห่างสามเมตร)
ทำได้สิคะ
จากนี่แล้วกัน
เอาเลย
(เหลือเชื่อ)
ปอดใหญ่มาก (ตัวเองยังแปลกใจ)
ลองดูสิพี่สาว
ลองดู (ทำด้วยกันก็สนุกดี)
ลองใช้จมูกเป่า
เดี๋ยว (อยากทำให้ขำ)
ไม่ต้องสั่งน้ำมูกก่อนเหรอ
ถ้ามีอะไรพ่นออกมาล่ะ
ลองที่อื่นก่อน
ไม่ใช่เค้ก (เดี๋ยวอดกิน)
ปักไว้บนกล้วย
งานวันเกิดลิงก็ทำแบบนี้
(เป็นปลาแล้วก็เป็นลิง)
ดาราไม่ควรใช้ทิชชู่ซ้ำ
ไม่เป็นไร
(กระตือรือร้นมาก)
ตรวจทิศทางก่อน (ไม่ง่าย)
ตรวจดู
(ทำได้)
ง่ายมาก / เป่าดับด้วย
ฉันทำได้
ของกล้วยๆ
เอาเทียนเล่มใหญ่มาเล่นไหม
ที่พี่เอาไว้ใช้ตอนเข้าทรงเหรอ
ไว้คราวหน้าเถอะ
(เทียนเล่มเดียวง่ายกว่า)
ขอเทียนอีก
ใครจะลองเป่า
ตอนนี้ปักบนกล้วย ใครก็ลองได้
ต้องจับมือ ไปด้านโน้น
แล้วเดินให้เหมือนลิง
จะทำให้ดู ซูฮง จับมือฉัน
จะจูงมา / เดินจากตรงนี้
พอบอกว่า สุขสันต์วันเกิดโซอี
ไม่ต้องทำท่าอื่น
แค่เดินแบบนี้ (ไม่ยาก)
ไปกันเลย ไปกันเลย
ไปเป่าเทียนกัน
พาซียอนไปด้วย
ต้องทำทุกคน
โซอีก่อน
ฉันเหรอ
ไปตรงนั้นแล้วเดินมาเป่าเหรอ
นี่วันเกิดลิง
ทำไมต้อง... / แพ้ต้องล้างจาน
ใครแพ้ต้องล้างจาน
ล้างจาน / เอาอะไรมาตัดสิน
คนที่เป่าครั้งเดียวไม่ดับ
โซอี มาเป่าเทียน
(โอไม่)
เหมือนกำลังร้องเจี๊ยกๆ
(เจี๊ยกๆ)
ไปเล่นเรื่อง "พิภพวานร" ได้เลย
นั่งลง หนึ่ง สอง
ต้องใช้จมูกเป่าใช่ไหม
(จู่ๆ ก็กังวล)
ให้เธอทำแบบนี้จะดีเหรอ
โซอี เธอทำได้
(นั่นอะไร)
ดับสองเล่ม สำเร็จ
เสียงอะไรน่ะ
(โซอีทำเสียงแปลกๆ)
เธอทำเสียงแปลกๆ
(ไม่ตอบรับ) โอ้โฮ
เดี๋ยว มีซุกยังไม่สนุกเลย
(หัวเราะจนเหนื่อย)
วันนี้พอก่อน
(เกมจบแล้วเหรอ)
เสร็จแล้ว
พูดแล้วก็ เป็นคนต่อไปเลย
(ไม่ได้หมายความแบบนั้น)
เธอพูดเพราะอยากเป็นคนต่อไป
เปล่านะ
ชุดเธอเหมาะกับเกมวันนี้
ตาเธอ / ฉันจะสอนให้
ทำไมทำแบบนี้กับฉัน
ฉันจะพาไป
ยังไม่ได้สั่งน้ำมูกเลย
บ่นนะ แต่ทำทุกอย่างเลย
(เธอยอมทำตามสั่งทุกอย่าง)
ฉันต้องทำยังไงบ้าง
แค่เป็นตัวเอง
ฉันไม่เคยทำมาก่อนเลย
คิดว่าฉันเคยเหรอ
ไปได้ (ตื่นเต้น)
พาลิงมาได้
มาเลย นี่วันเกิดเธอ
(บอกว่าทำไม่เป็น แต่ทำดีที่สุด)
อย่างนี้ใช่ไหม
ตลกเนอะ
(ดาแฮผู้ใจดียอมทำทุกอย่าง)
ให้เป่าที่ไหน จากตรงนี้เหรอ
แบบนี้เหรอ
แพ้
มีขี้มูกหลุดมาไหม
อย่าทิ้ง ต้องเอาให้หมอตรวจ
เกิดอะไรขึ้น
น้ำมูกไหล
เป็นได้ ฤดูนี้มักเป็นภูมิแพ้
ขอลองใหม่อีกที
อะไรกัน (อยากทำให้ได้)
ขออีกที คราวนี้ต้องทำให้ได้
(ใจเย็น ดาแฮ)
ยังไม่สั่งน้ำมูก ตรงนี้นะ
คนก่อนดับไปสอง / อะไรนะ
โซอีเป่าดับไปสอง
ฉันเป็นที่หนึ่ง
ฉันเป็นที่หนึ่ง
แค่นั้นพอ
แค่นั้นพอ
(อยากเอาชนะให้ได้)
(ชนะไปเพื่ออะไรกัน)
เธออยากชนะมาก แต่ก็ได้แค่นั้น
พอแค่นั้น
หยุดตรงนั้น
ตัดฉากนี้ออกแล้วทำใหม่ได้ไหม
ดูเธอสิ
เธอแพ้แล้ว
ฉันทำได้แค่น้ำมูกไหล
เดี๋ยวเอาไปวางในห้องให้
เอาไว้ไปทำในห้องนะ
เดี๋ยววางให้ ทำทีหลังแล้วกัน
ฉันอยากชนะ
ซียอน ซียอน
พี่ต้องเดินท่าลิงก่อน
ซียอน ซียอน
พี่ต้องเดินท่าลิงก่อน
ซียอน ซียอน
ไม่ใช่ว่าทำอยู่เหรอ
ต้องเดินท่าลิงก่อน
(พยายามจะไม่เดินท่าลิง)
ต้องไปเดินท่าลิงก่อน
มานี่เลย
(อะไรกัน)
(โครม)
นี่วันเกิดซียอน
(ล้มแผละ)
(มีซุกขำกลิ้ง)
(เละตุ้มเป๊ะ)
ดูทิศทาง
(เป่าเทียน) ระวังผมไหม้
(พลาด)
ศูนย์
ไม่ ไม่
ไม่ หลีกไป
ขอลองใหม่อีกที
ไม่ใช่ตรงนี้
ครั้งเดียว
โอกาสสุดท้าย
(เล่นเกมนี้เพื่ออะไร)
ครั้งเดียว
ทำไมทุกคนถึงอยากชนะ
(ซียอนพยายามครั้งที่สอง)
สองเล่ม ได้ที่สอง
โอ๊ย อะไรกัน
ฉันจะจูงลิงตัวใหม่เอง
ที่หนึ่งเท่ากันหรือที่สอง
เรื่องแบบนี้ไวเชียว
เราได้เรียนรู้เรื่องบันเทิงผ่านพวกเธอ
เรากำลังเรียนรู้
พอได้ฝึกฉันก็ทำได้
ใช้จมูกเป่าน่ะเหรอ / ใช่
ทำไมเอาจริงทำไม่ได้ (เสียใจ)
กระโดดด้วย / โดดทำไม
ไปกัน (ลิงชินยองพร้อม)
(อาย)
อะไรกัน
ต้องโดดสูงหน่อย
(เจี๊ยกๆ)
ดูสนุกนะนั่น
ลิงกำลังหัดพูด
เป็นลิงพูดได้
(ลิงพูดได้จะเก่งแค่ไหน)
ห่างหน่อย
อย่าเลยเส้น
(ลิงพูดต้องรอบคอบหน่อย)
เดี๋ยวก่อน
อย่าใกล้มาก (ไม่อยากให้ชนะ)
เทียนมันสั้น
นั่นดีแล้ว
หนึ่ง สอง สาม เร็วเข้า
(ไม่อยากเป็นที่โหล่)
(เล็ง)
(ยิง)
(ลิงพูดได้ต้องล้างจาน)
ขึ้นข้างบนกันเถอะ
พวกเราไม่ต้องล้างแล้ว
(ไม่ยุติธรรมเลย)
ช่วยกันเก็บนิดหน่อยแล้วกัน
ช่วยกันเก็บโต๊ะหน่อย
(จบงานวันเกิด)
ทิ้งเศษอาหารที่นี่
มีอะไรเหลือให้เราบ้าง
ไม่มี (แค่ทำให้เราขำก็พอแล้ว)
ตอนเล่นเกมฉันอยากชนะมาก
ใช่ เห็นได้ชัดอยู่
แปลกนะ
(กินเสร็จก็เหนื่อย)
(เช็ด)
(แล้วก็โยนลงพื้น)
(แค่ขยับยังไม่อยาก)
อิ่มจริงๆ
(กินเสร็จก็นอนกลางวัน)
(ชินยองล้างจานด้วยน้ำเย็น)
มือเย็นไปหมดแล้ว
(แต่ก็ล้างตะเกียบสะอาดดี)
(เก็บไว้ใช้คราวหน้า)
พี่ซียอน
(มือเย็นมาก)
ล้างเสร็จแล้วเหรอ / ใช่
ทำไมทำเองหมดล่ะ
ไม่ใส่ถุงมือเหรอ ควรใส่นะ
ปกติฉันไม่ใส่ถุงมือ
แต่งหน้าเพิ่มเหรอ / ค่ะ
จางหมดแล้ว (เขิน)
(แขกหล่อๆ อาจแวะมา)
(แต่งสวยพร้อมแล้ว)
(ถ่ายฉันด้วยสิ)
สวยจังลูกรัก
น่าสงสาร
เดี๋ยวให้น้ำ (คุยกับใครน่ะ)
คอแห้งเนอะ (คุยกับดอกไม้)
คุยกับใครน่ะ
ลูกฉัน / โอเคหรือเปล่า
หัวกระแทกมาเหรอ
ฉันปกติดี ทำไมเหรอ
(กังวล)
ตอนพี่พูดกับดอกไม้...
ยิ่งเห็นบ่อยๆ ฉันก็ว่าน่ารักออก
ทำต่อ (กล้องน่ารักเหรอ)
(โซอีทัดดอกไม้ให้ดาแฮ)
ดูเหมือนลูกหมาเลยไม่ใช่เหรอ
เหมือนลูกหมาที่บ้านฉันเลย
ใช่ เจ้าเชอรี่ ว่าไงจ๊ะ
น่ารักจัง หมาน้อย
ถ้าฉันออกจากห้องไปพี่จะต้อง
ถูกจับส่งโรงพยาบาลบ้าแน่
เพื่อนอยู่นี่ เพื่อนแกอยู่นี่
อย่ากัดนะ (ดอกไม้นั่นไม่ใช่เพื่อนฉัน)
ไม่เชื่อฟังเลย
เดี๋ยวก็ตีซะหรอก
ทำอะไรน่ะ / เธอทำอะไร
เล่านิทานอยู่เหรอ
อยากโดนตีใช่ไหม
ทำอะไรอยู่
เธอไม่ค่อยเต็มบาทน่ะ
นี่หมาน้อยของฉัน
ต้องพาไปหาหมอน่ะ
ฉันสวยใช่ไหม (ซียอนตะลึง)
ไม่ต้องอายฉันหรอก
ต้องจับส่งหมอแล้วแหละ
เธอทำอะไรน่ะ
พูดกับตัวเอง
(แปลกใจ)
โอ้ที่รัก (ไหวไหมดาแฮ)
น่ารักจริง
ต้องไปหาหมอแล้ว
ฉันเริ่มกลัวแล้ว ดาแฮทำอะไร
ทำไมล่ะ น่ารักออก
ดูนะ พอฉันเดิน มันก็มองตาม
ดูสิ
คิดว่ากล้องเป็นลูกหมาเหรอ
ใช่ (โอ ไม่)
ดาแฮ
ถ้าว่างก็ออกไปเจอผู้คนบ้างนะ
น่าจะเป็นเพราะอยู่บ้านคนเดียว
น่ารักจัง
อย่าขำเพื่อนสิ
เธอไม่ได้เสียสติใช่ไหม
เล่นกับกล้องเป็นลูกหมาแบบนั้น
โอไม่
ใช่ไหมหมาน้อย" แบบนั้น
ดูหน่อย น่ารักจัง (ลาก่อนสติ)
น่ารักที่สุด (ทำไมต้องเป็นฉัน)
(หนวกหูจัง)
(มีซุกหลับสบาย)
(งงๆ)
(ใช่ที่เช็ดจมูกไปหรือเปล่า)
(หิวแฮะ)
ต้องมาส์กหน้าเสียหน่อย
อะไร มาส์กหน้าเหรอ / ใช่
ข้าวกล่องพวกนี้อะไรกัน
ไม่ต้องทำอาหารอีกแล้ว
มีหลายแบบ (เจอมาส์กแล้ว)
แม่ / มาดูนี่สิ
ได้ยินว่าอร่อยเลยซื้อมา
ดีนี่นา
กินในระหว่างถ่ายทำได้ไหม
กินในรถก็ยังได้
ทำอะไรน่ะ ไหวหรือเปล่า
เธอทำสักอันสิ มีเยอะ
ฉันคิดว่าหน้าเธอเลือดออกซะอีก
ให้พลังงานต่ำด้วย อร่อย
เราต้องลดปริมาณเกลือ
ปริมาณเท่านี้กำลังดี
ชอบแบบนี้ใช่ไหม / ใช่
กินตอนถ่ายทำนี่ดีจัง
ไม่เยอะเกินไป
กินข้าวทำให้อิ่มอยู่แล้ว