เธอดูเหมือนนักศึกษาเลยนะ
พี่มีซุกดูเหมือนศิษย์เก่านะ
ซียอนกับดาแฮดูเหมือนนักศึกษา
นี่คือเหตุผลที่เรามาที่นี่
นักศึกษาที่นี่เขียนมาหาเรา
ที่นี่น่ะเหรอ
นักศึกษาของมหาวิทยาลัยจุงบู
เขาวาดรูปมาด้วย
วาดได้ดีนะ / สวยจัง
เขาน่าจะเรียนเอกศิลปะนะ
อนิเมชั่น
สวัสดีครับ
ผมเรียนเอกอนิเมชั่นที่จุงบู
ผมชื่อจองมุนซิก จากยอซู
เดือนกว่าแล้วที่มาเรียนที่นี่
เป็นครั้งแรกที่อยู่ไกลบ้าน
ยังรู้สึกแปลกและไม่คุ้นเคย
แล้วก็คิดถึงอาหารฝีมือแม่
จุนกีกับฮันซึลก็เหมือนกัน
แล้วผมก็มาพักอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน
ก็เลยอยากจะรู้จักคนอื่นๆ
และอยากเป็นครอบครัวเดียวกัน
ผมคิดถึงอาหารฝีมือแม่มาก"
อาหารฝีมือแม่เหรอ
น่าจะเป็นชื่อรายการได้เลยนะ
เราจะทำอาหารให้เขากินเหรอ
เมื่ออยู่ไกลบ้าน สิ่งที่เราคิดถึงที่สุด
ก็คืออาหารฝีมือแม่
แต่เราจะทำได้เหรอ
ครั้งก่อนเราได้นาแรมาช่วย
แต่ตอนนี้เราพึ่งใครไม่ได้เลย
ถึงได้เชิญแขกมาช่วยไง
แบบส่วนตัวนะ ทีมงานไม่รู้
จริงเหรอ / ใช่แล้ว
จริงเหรอ (ซูกึนเชิญด้วยตัวเอง)
จริงๆ เราก็เห็นพวกเขาแล้วนะ
ไม่ต้องแกล้งตกใจที่ได้เจอล่ะ
เราได้เจอแล้ว (ไม่ต้องแกล้งทำ)
(เห็นว่ารออยู่ตรงนี้แล้ว...)
สวัสดี สวัสดี
(ผู้ช่วยของบ้านพัก ชินดง อีทึก โจทา)
สวัสดี สวัสดี
(ตบมืออย่างกับแมวน้ำ)
แม่ตบมือเหมือนแมวน้ำเลย
(มีซุกต้อนรับอย่างอบอุ่น)
พวกเธอหล่อกันทุกคนเลย
(มีผู้ช่วยที่ไว้ใจได้แล้ว)
แนะนำตัวกัน โจทาก่อนเลย
สวัสดี ผมโจทาจากแมดทาวน์
พวกเราด้วยสิ (โจทาแมดทาวน์)
พวกเรา ซูเปอร์จูเนียร์
ผมอีทึก (ชินดง อีทึก วงซูเปอร์จูเนียร์)
ผมชินดง
(พวกเขาหล่อจังเลย)
ยืนตรงนั้นทำไม ไม่ใช่นัดบอดนะ
(ใจฉันมันยังสาวอยู่นะ)
ขอโทษที่โกหกเรื่องอายุนะ
ขอโทษอย่างแรงเลย
คิดว่าจะมีแม่มาซะอีกวันนี้
ไม่หรอก สาวๆ นี่ใช้ได้
เพราะว่ารวย
เข้ามาใกล้ๆ
คิดว่าไง พอช่วยได้ไหม
ดีเลย (เขยิบเข้ามาใกล้)
เราต้องทำกับข้าวเองวันนี้
แต่เราทำอาหารไม่เก่ง
พวกเธอทำเก่งไหม
เขาทำรายการอาหารนี่ / ใช่แล้ว
(อีทึกเป็นพิธีกรรายการอาหาร)
แต่เขาทำกับข้าวแย่มาก
ไม่นะ ไม่ผ่านเพราะแบบนี้แหละ
แต่เธอทำรายการอาหารนะ
ผมไม่เก่ง แต่ก็ทำมาสองปีแล้ว
ตอนนี้ก็ทำกับข้าวกินเอง
สปาเกตตี้ ข้าวผัด...
เนื้อเกาหลี ทุกอย่างเลย...
รู้ไหมว่าเวลาที่เราตอกไข่
ต้องเอาขั้วยึดไข่แดงออกจะได้ตีเข้ากัน
ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก
คนกินเก่งก็ทำกับข้าวเก่ง
ใช่เลยๆ
ถูกต้องที่สุด
ใครที่กินเก่งก็มีฝีมือ
ถูกต้องที่สุด
โจทาทำอาหารเก่งไหม
ครับ ตอนที่ไปออกรายการ
โฮดงบอกว่าผมทำอาหารอร่อย
ฉันชอบดู (จำตอนทำอาหารได้)
ชอบมากเลย ดูทุกตอนที่
โจทามาร่วมรายการ
จริงเหรอ (ดูทุกตอนเลย)
ใช่ ฉันเป็นแฟนตัวยงเลย
มิน่า มองเขาตาเป็นประกายเลย
โจทามีแฟนคลับเยอะ
ทำอะไรได้ดีที่สุด
นอกจากมีทักษะแล้วผมยังเก่ง
เรื่องหารสชาติที่อร่อยด้วย
นั่นสำคัญมาก
นายเป็นรสชาติที่ใครก็ชอบ
เป็นคนมีรสชาติ
เห็นโจทาแล้วคิดถึงดอกไม้
นี่ฤดูใบไม้ผลิด้วย (ดอกโจทา)
คิดว่าเป็นเส้นแบ่งซะอีก
แบ่งเพศ (เส้นแบ่งเขตโจทา)
(เสื้อสีนี้ก็เลยมีชื่อเยอะ)
ตอนนี้มีสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้
อะไรล่ะ
มีซุก ซียอน ดาแฮ หนึ่ง สอง สาม
มีซุก
(ดีมาก โจทา)
นายสองคนตกรอบ
(กลายเป็นรายการหาคู่ไปแล้ว)
เราแบ่งเป็นทีมได้ไหม
โจทากับมีซุก
ทีมเดียวกัน (โจทากับมีซุก)
นายล่ะ อีทึก
นามสกุลพัคของบ้านมีรยังใช่ไหม / ใช่
งั้นเราก็คู่กัน
(นามสกุลพัคทั้งคู่)
อะไรกัน
ฉัน... (ที่เหลือจะคู่ยังไง)
ผมจะทำตามคำสั่งทุกอย่างเลย
(ชินดงเลือกดาแฮ)
ชอบเลขอะไรที่สุด
เลขที่ชอบเหรอ
ต้องเลข 7 สิ
เลข 7 เป็นเลขนำโชค
ไปที่บ้านกันเถอะ
จะไม่ส่งเสียงหน่อยเหรอ / ไม่
เธอบอกว่าไม่ ไปกันเถอะ
ไปแล้วนะ" ไม่ตะโกนกันเหรอ
เราไม่ทำนะ
เราไม่ตะโกนจริงเหรอ / ไม่
เราไม่ทำเลยเหรอ
เราไม่ทำอะไรแบบนั้น (ช็อก)
พวกเราทำกันตลอดเลย
แบบนั้นมันโบราณแล้ว
ตอนไปเราต้องตะโกนว่า "เย่"
ไม่ใช่แบบนั้นเหรอ
เดินไปเฉยๆ / แค่นั้นเองเหรอ
ทำแบบนี้ก็ได้จริงน่ะ
แค่เดินผ่านกล้องไป
จริงน่ะ ทุกคนเหรอ (ลังเล)
งั้นผมทำเองก็ได้ (หลังทุกคนไปแล้ว)
หลังจากที่เปิดตัวแล้ว
ไปพบผู้เข้าพักของเรากัน
"เกสต์เฮาส์ดอเทอร์ส"
เย่
(เรารอให้ชินดงคุ้นเคยกับเรา)
นี่คือบ้านพัก (อยู่ที่โคยังชี)
เหมือนบ้านพักหลังเกษียณเลย
ต้องตกแต่งเป็นบ้านพักแน่ๆ
พี่ซูกึน ทำไมมีแต่จักรยาน
คิดว่าเขาน่าจะให้เช่านะ
ให้เช่าเหรอ (เป็นร้านเช่าเหรอ)
นักศึกษาน่าจะขี่จักรยานไปเรียน
(จักรยานหลายแบบแขวนอยู่)
ทำไมมีจักรยานเยอะจัง
เหมือนรถฮาร์ลีย์เลย
น่าจะนอนขี่แบบนี้นะ
ทำไมไปขี่จักรยานคนอื่นล่ะ
จะขี่ยังไงเนี่ย
เท้าถีบไปข้างหน้า
ฉันน่าจะขี่ได้นะ
ฉันว่าฉันขี่ได้
ระวังนะ
(ซูกึนขาสั้น ถีบไม่ถึง)
เหมือนกันหมดทุกคันเลย
ขี่ๆ ไปอาจจะหลับได้
(เป็นแบบนอนขี่ทั้งหมดเลย)
ใช่ที่นี่ไหม ใช่บ้านที่ว่าไหม
เราควรจะถามดู
ที่นี่ไง
(เสียงกริ่ง)
ออดดังอยู่นะ
สวัสดีค่ะ / สวัสดี
น่าจะเป็นเจ้าของ
สวัสดี / เจ้าของหรือเปล่า
คุณเป็นเจ้าของที่นี่หรือเปล่า
ใช่แล้ว ฉันเป็นคุณป้าที่นี่
สามีคุณทำจักรยานพวกนั้นเหรอ
ใช่แล้วค่ะ
เขายังเป็นเจ้าของสิทธิบัตรด้วย
มาโน่นแล้ว (เจ้าของผลงาน)
(โอ้โฮ)
(ชายผู้หนึ่งขี่ผ่านสายลมลงเนินมา)
(แม้ท่านอนก็ยังขี่ได้เร็ว)
(แล้วมาดริฟต์ตรงหน้าทีมงาน)
สวัสดี
(ผมเป็นเจ้าของที่นี่ด้วยนะ)
ยินดีที่ได้พบ ซูกึน / สวัสดี
เราทึ่งกับจักรยานมากเลย
ใครๆ ก็ขี่ได้เหรอ
ผมว่าคุณน่าจะขี่ได้นะ
ทำไมถึงขี่ท่านอนล่ะ
มันสบายแล้วก็เร็วด้วย
แถมยังปลอดภัยอีก
คุณอีมีซุก (คนขี่ผู้ขี้เกียจ)
(เขาเห็นมีซุกตอนที่กำลังคุย)
คุณครับ เมียคุณมองอยู่แน่ะ
(ภรรยาเขามองอยู่)
ผมเป็นแฟนดารา
ลองขี่ดู / โจทา
ผมไม่เคยขี่นะ (จะลองเหรอโจทา)
ไม่มีใครเคยหรอก
น่าจะเอาพี่มีซุกไปด้วย
แล้วค่อยไปซื้อของทีหลัง
(ให้ขี่จริงเหรอ)
ผมกลัว
(โจทากลัว)
ลองดูน่ะ
นี่มันรายการอะไรนี่ (ขี่แล้ว)
รายการอะไรกัน
(ชักจะลังเล)
"คูลคิซออนเดอะบล็อก"
ชักจะรู้สึกไม่ดีละ
ไม่นะ
เราจะเข้าไปกันแล้ว
พี่สาว ห่วงโจทาเหรอ
ก็ ฉัน...
กลับมานี่ โจทา
ฉันว่ามันอันตราย
อย่าเลย / ระวังนะ (กังวล)
ระวังด้วย
(มาแล้ว) ขี่ดีๆ นะ
อย่าเหยียบนะ
(โจทาทำได้ดี)
(เท่จริงๆ)
ไม่เหมือนใครดี
เขาขี่ได้ดีนะ
ซียอน ลองดูสิ
ซียอนน่าจะทำได้
เพราะขายาว
ดูขาสิ ยาวมาก
(ว้ายๆๆ)
(ไม่ทันไรก็กรี๊ดแล้ว)
(ร้องอย่างกับเห็นผี)
ฉันขี่ไม่ได้หรอก
ยังขี่ไม่ถึงห้าเมตรเลย
(ส่ายหัว)
ตลกจริงๆ
โทษที เมื่อไหร่จะได้เจอนักศึกษา
กำลังจะเจอ (เป็นแบบนี้ตลอดเหรอ)
เราเปิดรายการแล้ว ทำอีกทำไม
ไปพบกันเลย (หลายสิ่งเปลี่ยนไป)
ไปข้างบน (ได้เวลาพบกันแล้ว)
(นักศึกษาดูมีความน่าสนใจ)
หัวเราะท้องแข็งตั้งแต่แรกเลย
(เป็นบ้านพักแบบไหนกันนะ)
อากาศข้างในสะอาดมาก
(มีระเบียงวิวดีๆ ที่ชั้นสอง)
(มีนักศึกษาพักอยู่ 9 คน)
เร็วเข้า
อยู่กันหรือเปล่า
ครับ
สวัสดี (ห้องนี้พักอยู่สองคน)
ห้องผู้ชายสินะ
แต่กลิ่นเหมือนห้องคนแก่เลย
(กลิ่นผู้ชาย)
ไม่ว่าห้องจะสะอาดแค่ไหน
ก็ไม่สามารถกำจัดกลิ่นได้
พักกันสองคนเหรอ
ครับ
เธอใช่ไหมที่เขียนหาเรา
ใช่ครับ
เพราะคิดถึงฝีมือแม่เหรอ
ครับ (จองมุนซิก จากยอซู)
แค่นั้นเองเหรอ
ก็ใช่ แล้วก็...
ผมไม่ค่อยคลุกคลีกับคนอื่นๆ
ไม่ค่อยมีโอกาสคุยกัน
จะหาเพื่อนใหม่ก็ยาก
เลยคิดว่าน่าจะเปลี่ยนเสียที
หิวแล้ว (เข้าใจนะ แต่ว่า...)
ยังไม่ได้กินข้าวเหรอ
แม่ทำของกินมาให้ / อะไรล่ะ
(สาหร่ายทอด)
นี่คือสาหร่ายทอด
โอ้โฮ
แม่ผมทำมา
(อร่อยดีนะ)
อยากกินอะไรที่สุด
ผม...(คิดอยู่)
อยากกินของเสียบไม้
ไม่นะ
ทำง่ายหรือเปล่า
พี่ทำมาหลายงานแล้วนี่
(กังวลมาก)
เสียบแค่แฮมกับไชเท้าดองใช่ไหม
บอกมาสิว่าแม่เธอทำยังไง
แม่ผมเหรอ
ก็มีเนื้อ ปูอัด ต้นกระเทียม
ต้นกระเทียม
ตัดให้เป็นชิ้นเท่าๆ กัน
แล้วก็เสียบไม้
จะได้ดูสวยงาม
เก็บไว้ได้นานเหรอ
ครับ
ไม่อยากกินสตูกิมจิเหรอ
สตูกิมจิเหรอ
ผมก็ชอบนะ
แล้วซุปทูน่าสาหร่ายล่ะ
(มันคืออะไร)
เราเรียนวิธีทำมา / ครับ
จะพยายามให้ถึงที่สุดแล้วกัน
แล้วจะทำให้เหมือนที่แม่เธอทำ
ทำไมไม่วิดีโอแชตไปด้วยล่ะ
บอกให้แม่มุนซิกทำให้ดู
(ไม่นะ)
น่าจะสะดวกกว่านะ
เธอกับฉันก็หมดความหมายสิ
(ทำให้ได้อย่างที่พูดนะ)
(ซียอนกับอีทึกเจอกับอีกคน)
อยู่หรือเปล่า / ครับ
สวัสดี
สวัสดี / สวัสดี
ห้องพักที่นี่สะอาดมากเลย
ห้องเธอก็สะอาดมาก
ชื่ออะไร
ผมชื่อมินจุนกี
มีชื่อในจดหมาย (มาจากชอนจู)
ใช่ครับ
มาจากที่ไหน
เป็นคนชอนจู
อาหารที่นั่นอร่อยนะ
ตอนออกมาอยู่ไกลบ้านคนเดียว
บางครั้งก็คิดถึงกับข้าวของแม่
ตอนที่เหงาๆ ใช่ไหม / ใช่
คิดถึงอะไรที่สุด
ที่คิดถึงที่สุด
บางอย่างที่เคยกินตั้งแต่เด็ก
อะไรเหรอ
แม่จะทำให้ผมไปกินตอนเรียน
มันคือต๊อกพิซซ่า
ต๊อกพิซซ่าเหรอ ทำยังไงน่ะ
ไม่เคยได้ยินมาก่อน
แทนที่จะใช้แป้งก็จะใช้
ต๊อกแทนแป้งพิซซ่า
แล้วโรยหน้าด้วยชีส
น่ากินจัง
ฟังดูน่ากินนะ / ใช่
น่าจะเคี้ยวหนึบๆ
น่าจะหนึบกว่าแป้งขนมปัง
มีรสชาติเฉพาะตัว
อย่ากังวล ซียอนทำอาหารเก่ง
(ฉันเนี่ยนะ...)
เธอเป็นนักเรียนนอก ทำพิซซ่าเป็น
ทำพิซซ่าเป็นเหรอครับ
จะพยายามแล้วกันนะ
เธอไปเรียนเมืองนอกมา
แม่ผมเป็นเจ้าของร้านพิซซ่า
ตอนที่ผมยังเด็ก / จริงเหรอ
งั้นเขาก็น่าจะทำเก่งกว่าฉัน
เราทำได้ ผมทำรายการอาหาร
ชอบพิซซ่าแบบไหน
เนื้อเกาหลีหรือฮาวายเอี้ยน
พิซซ่ามันฝรั่ง (เขารู้จักด้วย)
ชอบหน้ามันฝรั่งเหรอ
แม่ใช้มันฝรั่งทำเหรอ
ครับ